Φρίκη στο Αίγιο: Η αποκάλυψη του Γρηγόρη Λέων που αλλάζει τα δεδομένα

Καθώς οι έρευνες για τη διπλή δολοφονία στο Αίγιο βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στα επιστημονικά ευρήματα που αναμένεται να δώσουν απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτήματα της υπόθεσης. Στο επίκεντρο βρίσκεται το μαχαίρι που εντοπίστηκε στον χώρο του εγκλήματος, αλλά και τα αποτελέσματα των εργαστηριακών αναλύσεων DNA, τα οποία θεωρούνται καθοριστικής σημασίας για την ανασύνθεση των γεγονότων.

Ο ιατροδικαστής Γρηγόρης Λέων, σχολιάζοντας τις εξελίξεις, εξήγησε με ποιον τρόπο η επιστήμη μπορεί να συμβάλει στην αποκάλυψη της αλήθειας, επισημαίνοντας ότι πολλά από τα ερωτήματα που απασχολούν τις Αρχές μπορούν να απαντηθούν μέσα από την εξέταση των τραυμάτων και των βιολογικών στοιχείων.

Πώς μπορεί να «μιλήσει» το μαχαίρι
Ένα από τα βασικά ζητήματα που εξετάζονται είναι αν το ίδιο μαχαίρι χρησιμοποιήθηκε και στα δύο θύματα. Σύμφωνα με τον Γρηγόρη Λέων, η ιατροδικαστική επιστήμη διαθέτει τα εργαλεία ώστε να συγκρίνει τα τραύματα με συγκεκριμένο αντικείμενο και να διαπιστώσει αν αυτά προκλήθηκαν από το ίδιο όπλο. Οι ειδικοί εξετάζουν το σχήμα, το βάθος και τα χαρακτηριστικά των τραυμάτων, καθώς και τα σημεία εισόδου της λεπίδας στο σώμα. Μέσα από ειδικές μετρήσεις μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα για το είδος του μαχαιριού, αλλά και για το αν υπάρχει συμβατότητα με το αντικείμενο που βρέθηκε στον χώρο. Η διαδικασία αυτή θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς μπορεί να συνδέσει άμεσα ένα συγκεκριμένο όπλο με τις θανατηφόρες κακώσεις.

Εξίσου σημαντικός θεωρείται ο έλεγχος γενετικού υλικού. Οι εγκληματολογικές υπηρεσίες εξετάζουν δείγματα από διάφορα σημεία του σπιτιού, αναζητώντας ίχνη που θα μπορούσαν να αποκαλύψουν ποιοι βρέθηκαν στον χώρο τις κρίσιμες ώρες. Ο Γρηγόρης Λέων εξηγεί ότι το DNA δεν προέρχεται μόνο από αίμα. Ακόμη και η απλή επαφή ενός ατόμου με ένα αντικείμενο μπορεί να αφήσει πίσω της γενετικό υλικό μέσω επιθηλιακών κυττάρων. Αυτό σημαίνει ότι ένας πιθανός δράστης είναι εξαιρετικά δύσκολο να μην αφήσει κάποιο ίχνος πίσω του, ειδικά σε μια υπόθεση όπου εξετάζεται το ενδεχόμενο πάλης ή έντονης σωματικής επαφής.

«Πρώτα απ’ όλα ουσιαστικά ο ιατροδικαστής μπορεί πράγματι, εκτιμώντας σωστά μία βλάβη η οποία έχει προκληθεί από νύσσον και τέμνον όργανο, δηλαδή από μαχαίρι, να ταυτοποιήσει ουσιαστικά και το όργανο που έχει γίνει, δηλαδή και το συγκεκριμένο μαχαίρι. Αυτό γίνεται με ειδικές μετρήσεις οι οποίες κάνουμε στο σημείο της πλήξης, δηλαδή στο τραύμα που έχει δημιουργηθεί, με μελέτη των άκρων του τραύματος, δηλαδή όπως λέμε στα χείλη του τραύματος, να δούμε το αν ουσιαστικά συμβαδίζει με το μαχαίρι το οποίο είναι στη διάθεσή μας. Όπως επίσης σημαντική είναι και η μελέτη των άκρων του τραύματος, δηλαδή να δούμε αν πρόκειται για ένα μονόστομο ή δίστομο μαχαίρι. Γενικά η απάντηση σε μία τέτοια υπόθεση είναι ότι ναι, είναι η ιατροδικαστική εργασία να μπορέσει να δώσει απαντήσεις εάν τα τραύματα συμβαδίζουνε με συγκεκριμένο μαχαίρι, ή ακόμα, επειδή εδώ τώρα έχουμε δύο θύματα, εάν τα τραύματα έχουνε προκληθεί όλα με το ίδιο μαχαίρι, δηλαδή και στα δύο θύματα με το ίδιο μαχαίρι.»

«Κοιτάξτε, εγώ θα σας έλεγα έτσι συμπεριλαμβάνοντας και αυτά τα δύο δεδομένα που μου δίνετε, ότι όταν έχουμε σε ένα χώρο να βρίσκεται ένας εν ζωή και δύο νεκροί με βίαιο τρόπο, αντιλαμβάνεστε ότι εάν ο ίδιος πάρουμε ως υπόθεση ότι δεν συμμετέχει σε αυτή τη διαδικασία, ό,τι στοιχείο βρούμε, θα πρέπει να αποδώσει τουλάχιστον και κάποιο άλλο γενετικό υλικό. Δηλαδή, να το πω απλοϊκά. Έστω ας πάρουμε την υπόθεση ότι ένας άνθρωπος μπήκε στο σπίτι, για κάποιο λόγο δεν τον αντιλήφθηκε κανείς, έκανε αυτή την εγκληματική ενέργεια απέναντι σε δύο ανθρώπους και ο άλλος δεν έχει καταλάβει τίποτα. Θα πρέπει τουλάχιστον να βρούμε, πέρα από τα ίχνη παραβίασης που αντιλαμβάνεστε δεν μπαίνει ένας σε ένα σπίτι χωρίς να παραβιάσει την πόρτα εάν δεν έχει κλειδιά, πέρα από αυτό θα πρέπει σαρώνοντας το χώρο —και προφανώς και εδώ είναι πολύτιμα και τα στοιχεία του αίματος αλλά σας λέω και τα επιθηλιακά κύτταρα θα μας βοηθήσουνε, δηλαδή και όταν ακουμπάμε ένα τραπεζάκι αφήνουμε ίχνη DNA ακόμα και αν δεν έχουμε αίμα».

«Δηλαδή, αν μη τι άλλο, να σας πω και κάτι έτσι για να γίνουμε πιο ξεκάθαροι. Αν μη τι άλλο, όταν βρίσκονται τρία άτομα μες στο σπίτι, τα DNA των τριών ατόμων πρέπει να βρεθούν. Κοιτάξτε, ουσιαστικά DNA μπορούμε να βρούμε από όλα τα άτομα πράγματι που πιασαν το μαχαίρι, και όντως μέσα σε ένα σπίτι αν μιλάμε για ένα οικιακό μαχαίρι, προφανώς και μπορεί να έχει δείγματα DNA από πολλούς ανθρώπους, τουλάχιστον από τους τρεις που βρίσκονταν μες στο σπίτι. Όμως προσέξτε κάτι σημαντικό. Ο τελευταίος που πιάνει το μαχαίρι είναι αυτός που αφήνει ουσιαστικά, δηλαδή αυτός που έχει πιάσει το μαχαίρι όλως προσφάτως, δηλαδή ο τελευταίος, είναι ο άνθρωπος ο οποίος θα αφήσει το περισσότερο γενετικό υλικό»

»Και όχι μόνο αυτό κύριε Λέων, γιατί εδώ τουλάχιστον από ότι μας είχε πει από το ρεπορτάζ του ο Αλέξανδρος, είχε και ο ίδιος κάποιες αμυχές στα δικά του χέρια από το μαχαίρι που λένε οι αστυνομικοί ότι είχαν δημιουργηθεί από το μαχαίρι που κρατούσε κατά τη διάρκεια της πράξης. Άρα εκεί θα υπάρχει ενδεχομένως και δικό του αίμα από τις αμυχές που είχε πάνω στο φονικό όπλο, αν και εφόσον αποδειχθεί. Θα έχουμε δηλαδή διαφορετικούς τύπους αίματος» σχολίασε η Ρούλα Κουσκουρή. «Εάν ένας άνθρωπος έχει τραύματα από μαχαίρι στα χέρια του, θα μπορούσε να υποδηλώνει και τραύματα άμυνας, ας πούμε. Σε αυτή την περίπτωση όμως θα πρέπει το θύμα να θυμηθεί το ποιος ήταν ο δράστης» πρόσθεσε ο Λέων.