Η Ρόδος, γνωστή για την ιστορία και την ομορφιά της, κατά τη δεκαετία του '60 εξελίχθηκε σε σημαντικό τουριστικό προορισμό χάρη στην κινηματογραφική βιομηχανία. Η ταινία «Κάτι κουρασμένα παλικάρια» δεν ήταν απλώς μια δημοφιλής κωμωδία, αλλά και ένα στρατηγικό εργαλείο που ανέδειξε το νησί ως κορυφαία επιλογή για τους επισκέπτες,
«Κάτι κουρασμένα παλικάρια»: Πώς η Ρόδος και τα γυρίσματα της ταινίας απογείωσαν τον τουρισμό του νησιού
«Κάτι κουρασμένα παλικάρια»: Πώς η Ρόδος και τα γυρίσματα της ταινίας απογείωσαν τον τουρισμό του νησιού
Η θρυλική κωμωδία του 1967 «Κάτι κουρασμένα παλικάρια», με πρωταγωνιστή τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, παραμένει μια από τις πιο αγαπημένες ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Πέρα όμως από την ψυχαγωγική της αξία, η παραγωγή αυτή αποτέλεσε κομμάτι μιας ευρύτερης και οργανωμένης στρατηγικής για την τουριστική προβολή της Ελλάδας στο εξωτερικό, με τη Ρόδο να λειτουργεί ως η «ναυαρχίδα» του ΕΟΤ.
Η Ρόδος ως το «Χόλιγουντ της Ελλάδας» τη δεκαετία του ’60
Κατά τη δεκαετία του 1960, στο «Νησί των Ιπποτών» επενδύθηκαν σημαντικά κεφάλαια για τη δημιουργία υπερπολυτελών ξενοδοχειακών υποδομών. Η Ρόδος προσέλκυσε διεθνείς προσωπικότητες, όπως ο Φρανκ Σινάτρα, ο Μάρλο Μπράντο και ο Γουόλτ Ντίσνει, ενώ μετατράπηκε σε ιδανικό σκηνικό για μεγάλες κινηματογραφικές παραγωγές.
Ανάμεσα στις ταινίες που γυρίστηκαν εκεί ξεχωρίζουν:
«Τα Κανόνια του Ναβαρόνε» (με τους Γκρέκορι Πεκ και Ειρήνη Παπά)
«Το Δόλωμα» (με την Αλίκη Βουγιουκλάκη)
«Κορίτσια για Φίλημα» (με τη Ρένα Βλαχοπούλου)
Η Φίνος Φιλμ εφάρμοζε τακτικά μια αμοιβαία επωφελή συμφωνία (win-win) με τα πολυτελή ξενοδοχεία της εποχής, όπως το Grand Hotel. Η παραγωγή εξασφάλιζε δωρεάν φιλοξενία για το συνεργείο και τους ηθοποιούς, ενώ ως αντάλλαγμα πρόβαλε έντονα τις εγκαταστάσεις, τις πισίνες και την πολυτέλεια των καταλυμάτων στην οθόνη.
Το τρικ με την πισίνα και ο «πυρετός» των κρατήσεων
Αν και η ταινία «Κάτι κουρασμένα παλικάρια» διαδραματίζεται υποτιθέμενα εξ ολοκλήρου στη Ρόδο, ορισμένες από τις πιο χαρακτηριστικές σκηνές γυρίστηκαν αλλού. Η εμβληματική σκηνή όπου ο Λάμπρος Κωνσταντάρας ανεβαίνει στον βατήρα της πισίνας γυρίστηκε στην πραγματικότητα στο ξενοδοχείο «Ξενία» στο Λαγονήσι και ντουμπλαρίστηκε στο μοντάζ.
Το ευρύ κοινό, ωστόσο, υπέθεσε πως όλες οι εγκαταστάσεις ανήκαν στο ξενοδοχείο της Ρόδου. Το αποτέλεσμα ήταν να προκληθεί κύμα κρατήσεων, με πολλούς ευκατάστατους επισκέπτες της εποχής να καλούν στο ξενοδοχείο ζητώντας επίμονα να κλείσουν την ίδια ξαπλώστρα δίπλα στην πισίνα όπου γυρίστηκαν οι κλασικές σκηνές της ταινίας.
Πηγή