Η είδηση του θανάτου της Εύα Μαρί Σέιντ σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής για τον κινηματογράφο, καθώς η εμβληματική ηθοποιός που συνεργάστηκε με σπουδαίους σκηνοθέτες όπως ο Χίτσκοκ και ο Καζάν, άφησε πίσω της μια πλούσια κληρονομιά. Με πορεία που εκτείνεται σχεδόν επτά δεκαετίες, η Σέιντ αποτέλεσε σύμβολο της «
Εύα Μαρί Σέιντ: Πέθανε σε ηλικία 102 ετών η ξανθιά «μούσα» του Χίτσκοκ και του Καζάν
Τίτλοι τέλους έπεσαν για την Εύα Μαρί Σέιντ, μία από τις τελευταίες μεγάλες σταρ της «χρυσής εποχής» του Χόλιγουντ, η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 102 ετών. Η σπουδαία ηθοποιός άφησε την τελευταία της πνοή την Τρίτη από φυσικά αίτια, στο σπίτι της στο Λος Άντζελες, περιτριγυρισμένη από τα αγαπημένα της πρόσωπα, όπως γνωστοποίησε ο καλλιτεχνικός της πράκτορας.
Με μια διαδρομή που απλώθηκε σε σχεδόν επτά δεκαετίες στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και τη θεατρική σκηνή, κατάφερε να αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στην 7η Τέχνη. Η πορεία της προς την κορυφή ξεκίνησε από πολύ διαφορετική αφετηρία, καθώς γεννήθηκε στο Νιου Τζέρζι από οικογένεια Κουακέρων και αρχικός της στόχος ήταν να ακολουθήσει το επάγγελμα της δασκάλας.
Όταν όμως ανακάλυψε τη μεγάλη της αγάπη για την υποκριτική, αψήφησε κάθε αμφισβήτηση -ακόμη και από καθηγητές της- και πέρασε από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση στη σπουδαία σχολή του Actors Studio. Εκεί, υπό τις οδηγίες του Ελία Καζάν, έβαλε τις βάσεις για μια λαμπρή καριέρα, η οποία σφραγίστηκε με δύο αστέρια στο Walk of Fame του Χόλιγουντ.
Ποια ήταν η Εύα Μαρί Σέιντ: Το Όσκαρ με τον Μπράντο και ο Χίτσκοκ
Η Εύα Μαρί Σέιντ πέθανε σε ηλικία 102 ετών, αφήνοντας πίσω της ένα σημαντικό καλλιτεχνικό έργο. Σύστησε το ταλέντο της στο παγκόσμιο κοινό με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο της στη μεγάλη οθόνη το 1954 δίπλα στον Μάρλον Μπράντο στην ταινία «Το λιμάνι της αγωνίας».
Για τον συμπρωταγωνιστή της δήλωνε πως της προκαλούσε δέος και φόβο, ενώ η αφοπλιστική της ερμηνεία της χάρισε αμέσως το Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1959, η συνεργασία της με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ και τον Κάρι Γκραντ στο αριστουργηματικό «Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων» την καθιέρωσε οριστικά ως ένα διαχρονικό σύμβολο κομψότητας και μυστηρίου.
Παρά τη σαρωτική επιτυχία στο σινεμά, η ίδια δήλωνε με πάθος πως η πραγματική της αγάπη παρέμενε το θέατρο. Έχοντας ανέβει στις σκηνές του Μπρόντγουεϊ και μεγάλων αμερικανικών πόλεων, παρομοίαζε την προετοιμασία κάθε νέου ρόλου με εγκυμοσύνη, τονίζοντας πως «κάθε θεατρικός ρόλος είναι σαν παιδί, μένει μαζί σου για πάντα».
Παράλληλα, η παρουσία της στην τηλεόραση υπήρξε εξίσου λαμπερή, κορυφώνοντας με την κατάκτηση ενός βραβείου Έμι το 1990 για τη σειρά «People Like Us». Η απώλειά της σηματοδοτεί το τέλος μιας ολόκληρης εποχής για τον παγκόσμιο κινηματογράφο
Πηγή