Άγιος Νεκτάριος: «Όλα νικιούνται. Τίποτα να μην σας απελπίζει»

Σκοπός της ζωής μας είναι να γίνουμε τέλειοι και άγιοι. Να αναδειχθούμε παιδιά του Θεού και κληρονόμοι της βασιλείας των ουρανών.

Ας προσεξουμε μήπως, για χάρη της παρούσας ζωής, στερηθούμε τη μέλλουσα, μήπως, από τις βιοτικές φροντίδες και μέριμνες, αμελήσουμε το σκοπό της ζωής μας. Η νηστεία, η αγρυπνία και η προσευχή από μόνες τους δεν φέρνουν τους επιθυμητούς καρπούς, γιατί αυτές δεν είναι ο σκοπός της ζωής μας, αποτελούν τα μέσα για να πετύχουμε το σκοπό. Στολίστε τις λαμπάδες σας με αρετές.

Αγωνιστείτε ν’ αποβάλετε τα πάθη της ψυχής. Καθαρίστε την καρδιά σας από κάθε ρύπο και διατηρήστε την αγνή, για να έρθει και να κατοικήσει μέσα σας ο Κύριος, για να σας πλημμυρίσει το Άγιο Πνεύμα με τις θείες δωρεές. Παιδιά μου αγαπητά, όλη σας η ασχολία και η φροντίδα σ’ αυτά να είναι. Αυτά ν’ αποτελούν σκοπό και πόθο σας ασταμάτητο. Γι’ αυτά να προσεύχεστε στο Θεό. Να ζητάτε καθημερινά τον Κύριο, αλλά μέσα στην καρδιά σας και όχι έξω από αυτήν. Και όταν Τον βρείτε, σταθείτε με φόβο και τρόμο, όπως τα Χερουβείμ και τα Σεραφείμ, γιατί η καρδιά σας έγινε θρόνος του Θεού.

Αλλά για να βρείτε τον Κύριο, ταπεινωθείτε μέχρι το χώμα, γιατί ο Κύριος βδελύσσεται τους υπερήφανους, ενώ αγαπάει και επισκέπτεται τους ταπεινούς στην καρδιά. Αν αγωνίζεσαι τον αγώνα τον καλό, ο Θεός θα σε ενισχύσει. Στον αγώνα εντοπίζουμε τις αδυναμίες, τις ελλείψεις και τα ελαττώματά μας.

Είναι ο καθρέφτης της πνευματικής μας καταστάσεως. Όποιος δεν αγωνίστηκε, δεν γνώρισε τον εαυτό του. Προσέχετε και τα μικρά ακόμα παραπτώματα. Αν σας συμβεί από απροσ3ξία κάποια αμαρτία, μην απελπιστείτε, αλλά σηκωθείτε γρήγορα και προσπέστε στο Θεό, που έχει τη δύναμη να σας ανορθώσει. Μέσα μας έχουμε αδυναμίες και πάθη και ελαττώματα βαθιά ριζωμένα, πολλά είναι και κληρονομικά. Όλα αυτά δεν κόβονται με μία σπασμωδική κίνηση ούτε με την αδημονία και τη βαρειά θλίψη, αλλά με υπομονή και επιμονή, με καρτερία, με φροντίδα και προσοχή. Η υπερβολική λύπη κρύβει μέσα της υπερηφάνεια.

Γι’ αυτό είναι βλαβερή και επικίνδυνη, και πολλές φορές παροξύνεται από το διάβολο, για ν’ ανακόψει την πορεία του αγωνιστή.Ο δρόμος που οδηγεί στην τελειότητα είναι μακρύς. Εύχεστε στο Θεό να σας δυναμώνει. Να αντιμετωπίζετε με υπομονή τις πτώσεις σας και, αφού γρήγορα σηκωθείτε, να τρέχετε και να μη στέκεστε, σαν τα παιδιά, στον τόπο που πέσατε, κλαίγοντας και θρηνώντας απαρηγόρητα. Αγρυπνείτε και προσεύχεστε, για να μην μπείτε σε πειρασμό. Μην απελπίζεστε, αν πέφτετε συνέχεια σε παλιές αμαρτίες.

Πολλές απ’ αυτές είναι και από τη φύση τους ισχυρές και από τη συνήθεια. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, και με την επιμέλεια νικιούνται.

Τίποτα να μη σας απελπίζει.

«Κάνε λίγο πιο αριστερά, γιατί πίσω σου βρίσκονται ο Άγιος Νεκτάριος και ο Μέγας Βασίλειος»

Εξομολόγηση θαύματος: Η εξόδιος πορεία του ιεροδιακόνου Νικολάου
Ακολουθεί παρακάτω η εξομολόγηση θαύματος με τον Άγιο Νεκτάριου και τον Μέγα Βασίλειο, μέσα από νοσοκομείο.

Αθήνα, Μάϊος 1996 μ.Χ. Νοσοκομείο Ευαγγελισμός, 10ος όροφος, πτέρυγα καρκινοπαθών, θάλαμος με 8 ετοιμοθανάτους νεαρούς καρκινοπαθείς με λευχαιμία σε προχωρημένο τελικό στάδιο. Ένας από αυτούς ο π. Νικόλαος-ιεροδιάκονος, άγαμος, μοναχός. Από ευλαβέστατη, ορθοδοξότατη, πολύτεκνη οικογένεια με ιερατική κλήση από 3 ετών παιδάκι. Παρασκευή, 10 Μαΐου 1996. Η οικογένεια έχει ειδοποιηθεί από τους θεράποντες ιατρούς ότι σήμερα-αύριο ο π. Νικόλαος, θα πεθάνει.

Γονείς, συγγενείς, φίλοι μαζεμένοι γύρω-τριγύρω στην επιθανάτιο κλίνη του ιεροδιακόνου Νικολάου. Δακρύοντες, προσευχόμενοι, ελπίζοντες σε ένα θαύμα. Στα πόδια του κρεβατιού του ιεροδιακόνου, μεταξύ των άλλων, στέκεται ένας παιδικός φίλος της οικογενείας του διακόνου ο Δημήτριος, χαϊδευτικά Τάκης. Ο Τάκης ρωτάει τον π. Νικόλαο:

«Κάνε λίγο πιο αριστερά, γιατί πίσω σου βρίσκονται ο Άγιος Νεκτάριος και ο Μέγας Βασίλειος»

Η συνέχεια της εξομολόγησης: “Αύριο Σάββατο, θα πεθάνω. Από αύριο για μένα αρχίζει”
-Τάκης: Νικόλαε, ποιος είμαι με γνωρίζεις; -π. Νικόλαος: Πως, αμέ, είσαι ο φίλος ο Τάκης αλλά κάνε λίγο πιο αριστερά γιατί πίσω σου βρίσκονται ο Άγιος Νεκτάριος και ο Μέγας Βασίλειος! (Μεταξύ ουρανού και γης ο ετοιμοθάνατος π. Νικόλαος έβλεπε ήδη δυο από τους πολυαγαπημένους του Αγίους που οι υπόλοιποι δεν βλέπανε). Και συνέχισε ο ετοιμοθάνατος π. Νικόλαος: ‘’Αύριο Σάββατο, θα πεθάνω. Από αύριο για μένα αρχίζει καθαρά Δευτέρα και Μεγάλη Σαρακοστή!’’ Τι παράξενα λόγια! Ήταν διακαινήσιμος, αναστάσιμη περίοδος για ποια αρχή Σαρακοστής μιλούσε ο π. Νικόλαος; Άραγε τι να εννοούσε; Οι παραδοξολογίες είχαν και συνέχεια:

-π. Νικόλαος: Έρχεται ο Αντώνιος. Όλοι σκεφθήκανε ότι σαν μοναχός και διάκονος μάλλον εννοούσε τον Μέγα Αντώνιο (251-356 μ.Χ.) τον και καθηγητή της Αιγυπτιακής ερήμου. Την άλλη μέρα, Σαββάτο 11 Μαΐου 1996 πέθανε ο π. Νικόλαος. Δευτέρα 13 Μαΐου 1996 κηδεύθηκε στο Γ’ Νεκροταφείο στη Νίκαια. Τετάρτη 15 Μαΐου 1996 κάποιος άγιος, πνευματικός και ιεροκήρυκας μάς έλυσε όλα τα μυστήρια των λεγομένων από τον ετοιμοθάνατο παππούλη με τα εξής λόγια:

Η είδηση της ημέρας
Καρακάξα στο σπίτι σας: Να τι σημαίνει – Η σημασία της επίσκεψης
«Κάνε λίγο πιο αριστερά, γιατί πίσω σου βρίσκονται ο Άγιος Νεκτάριος και ο Μέγας Βασίλειος»

“Ο ψυχοραγών ευλαβέστατος π. Νικόλαος φωτίσθηκε από τον Χριστό”, εξομολόγηση θαύματος
‘’Ο ψυχοραγών ευλαβέστατος π. Νικόλαος φωτίσθηκε από τον Χριστό να μας αποκαλύψει ότι μόλις θα πέθαινε –την άλλη μέρα, το Σαββάτο, θα άρχιζε γι’ αυτόν ο πλήρης καθαρισμός, εξαγνισμός του- δηλαδή το καθαρτήριο πυρ αλλά με την ορθόδοξη έννοια και ποιότητα και αίσθηση-. Αίσθηση θεραπευτική, αγιαστική όχι κολαστική’’. (βλέπε Μητροπολίτου Ιεροθέου Βλάχου: ‘’Η Ζωή μετά Θάνατον’’.) Ο π. Αντώνιος -που έβλεπε να έρχεται- αργότερα καταλάβαμε όλοι ότι ήταν κάποιος ιερομόναχος από γειτονική ορθόδοξη μονή που ήλθε και τον νεκροέντυσε με την εκκλησιαστική τάξη που αρμόζει για ιερομονάχους. Το όνομα του ιερομονάχου: π. Αντώνιος. Νυν τιτουλάριος Επίσκοπος κάπου στην Ελλάδα! Να έχουμε την ευχή του π. Νικολάου.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. πηγή, ήτοι: »Η ζωή διδάσκει τον Χριστό», Αθήνα 2017, μοναχού Ι.