Συγκίνηση και θλίψη επικρατούν στην ελληνική κοινωνία μετά την τραγική πτώση του μαχητικού Phantom στην Τανάγρα, που κόστισε τη ζωή δύο αξιωματικών της Πολεμικής Αεροπορίας. Ο φίλος του ενός από τους άτυχους πιλότους, Χρήστος Κούλης, μοιράστηκε την προσωπική του απώλεια και ανέδειξε τον χαρακτήρα και τις ικανότητες του φίλου του, προσφέροντας μια ανθρώπινη διάσταση στην
«Χειριζόταν το Phantom καλύτερα από αυτοκίνητο»: Συγκλονίζει ο φίλος του άτυχου πιλότου που έχασε τη ζωή του στην Τανάγρα
Βαριά, ασήκωτη παραμένει η θλίψη στον «γαλάζιο» κόσμο της Πολεμικής Αεροπορίαςκαι σε ολόκληρη τη χώρα, μετά τη τραγική πτώση του μαχητικού αεροσκάφους Phantom στην Τανάγρα, η οποία έκοψε με τον πιο άδικο και ξαφνικό τρόπο το νήμα της ζωής δύο Ελλήνων αξιωματικών. Η ανείπωτη αυτή τραγωδία συνεχίζει να συγκλονίζει το πανελλήνιο, φέρνοντας στο φως λεπτομέρειες, αναμνήσεις και σπαρακτικές μαρτυρίες από ανθρώπους που γνώριζαν από κοντά τους ήρωες των αιθέρων.
Μιλώντας ζωντανά στην εκπομπή «Πρωινή Ζώνη» του τηλεοπτικού σταθμού Action 24, ένας στενός φίλος του άτυχου πιλότου, ο κ. Χρήστος Κούλης, έσπασε τη σιωπή του και περιέγραψε με συγκλονιστικά λόγια το μεγαλείο ψυχής του φίλου του, την κοινή τους πορεία, αλλά και το τεράστιο κενό που αφήνει πίσω του η απώλειά του. Τα όσα αποκάλυψε αποτυπώνουν με τον πιο ανάγλυφο τρόπο το πορτρέτο ενός εξαιρετικού ανθρώπου, ενός αφοσιωμένου οικογενειάρχη και ενός κορυφαίου επαγγελματία πιλότου που ζούσε για τη στιγμή που θα βρεθεί στο κόκπιτ.
Η συγκλονιστική μαρτυρία του Χρήστου Κούλη στην «Πρωινή Ζώνη»
Ο κ. Χρήστος Κούλης, συνδεδεμένος τηλεφωνικά με το στούντιο της εκπομπής, κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον των παρουσιαστών και των τηλεθεατών, μεταφέροντας προσωπικές στιγμές και βιώματα από τη φιλία του με τον αδικοχαμένο χειριστή.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, η γνωριμία τους κρατούσε χρόνια, ενώ οι οικογένειές τους διατηρούσαν στενούς δεσμούς. «Είμαστε μικροπαιδιά, τα μικροπαιδιά το ξέρω, σημαδεύουν τη ζωή μου χρόνια, δύο χρόνια διαφορά έχουμε στο σχολείο, οι γονείς του με τους γονείς μου –οικογενειακοί φίλοι– λόγω επαγγελματικών τεχνικών της αεροπορίας, ήταν με τα αδέρφια της μάνας μου, ο πατέρας του ήταν μηχανικός αεροσκαφών και ηλεκτρολόγος αεροσκαφών στα ίδια όπλα», εξομολογήθηκε με τρεμάμενη φωνή ο κ. Κούλης, υπογραμμίζοντας τις βαθιές ρίζες που είχε η οικογένεια του πιλότου στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία.
Συνεχίζοντας την εξιστόρησή του, ο ίδιος αποκάλυψε πόσο βαθιά ριζωμένη ήταν η αγάπη του φίλου του για τα αεροπλάνα από τα παιδικά τους χρόνια: «Αυτό είναι το άσχημο στην ιστορία, ότι ήταν τεχνικοί στα αεροπλάνα αυτά και ο πατέρας του, και έπεσε το παιδί του απ’ τα ίδια αεροπλάνα. Διάβαζα ότι γνώριζε ο Γιάννης να πετάει καλύτερα τα Phantom από τον να οδηγεί το αυτοκίνητό του. Το όνειρό του ήταν να μπει στην αεροπορία, όταν περνούσε γεφάδων πάνω από το Μπήγκο, την περιοχή μας που ήταν στο σχολείο, τρέλαιναν, όταν και οι δύο, και ξεχωριστά, είτε τον βλέπαμε στο δρόμο, είτε στο ποδόσφαιρο, είτε με το kite surfing που ήταν στη θάλασσα κάτω στην περιοχή μας, είτε πήγαινε για δουλειά… με το χαμόγελο! Με το χαμόγελο πέτους και με το χαμόγελο έφυγε. Είμαι σίγουρος ότι με το χαμόγελο έφυγε».
«Χειριζόταν το Phantom καλύτερα από αυτοκίνητο»
Ένα από τα πιο δυνατά σημεία της συνέντευξης, το οποίο αποτυπώνει την απόλυτη αφοσίωση και το εξαιρετικό ταλέντο του χειριστή, ήταν η περιγραφή των ικναοτήτων του στους αιθέρες. Ο κ. Κούλης σημείωσε με έμφαση πως για τον φίλο του, το θρυλικό μαχητικό αεροσκάφος Phantom δεν ήταν απλώς ένα μέσο δουλειάς, αλλά προέκταση του εαυτού του.
«Το άσχημο είναι ότι αφήνει πίσω του μια καταπληκτική οικογένεια, ένα παιδάκι πέντε χρονών, το οποίο έβγαινε στο προαύλιο του σχολείου και όταν περνούσε από πάνω και ήξερε ότι οδηγεί ο πατέρας του, φώναζε στον μπαμπά του, μπαμπά σου. Αυτή είναι η πληροφορία που έχω μάθει από το σχολείο», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας: «Ένας πατέρας, ένας ιστορικός πατέρας, ήταν ο ήρωας του παιδιού, ο πατέρας του, ο Γιάννης. Αυτό το χαμόγελο και η πληροφορία που έχω μάθει από το σχολείο, ότι… εντάξει, είναι ο μοναδικός που έκανε όλες τις ασκήσεις απερίγραπτα τα κόλπα που πέταγε, ήταν φανταστικός».
Ο φίλος του άτυχου πιλότου δεν παρέλειψε να αναφερθεί και σε προηγούμενες τραγωδίες που είχαν συγκλονίσει την τοπική κοινωνία, τονίζοντας το βαρύ τίμημα που πληρώνουν οι άνθρωποι της πρώτης γραμμής: «Κύριε Χρήστο, η ειλικρινής λυπητερία στην οικογένειά του, στους δικούς του ανθρώπους, στους φίλους του, για αυτόν τον υπέροχο, όπως μας λέτε, άνθρωπο που έφυγε και που έταξε πιο ψηλά, ακόμα πιο ψηλά, από αυτούς τους εσμούς… πιο ψηλά, ναι, πιο ψηλά. Η κοιτάζει η ζωή του εκεί η έμεινε. Μάλιστα. Τον ευχαριστούμε. Να πούμε πολλές χάρη στο παιδί που έφυγε στα δύσκολα».
Η συγκινητική κατακλείδα και το αποτύπωμα μιας ζωής αφοσιωμένης στην πατρίδα
Η συνέντευξη έκλεισε σε κλίμα βαθιάς φόρτισης, με τους παρουσιαστές της εκπομπής να εκφράζουν τα ειλικρινή τους συλλυπητήρια στην οικογένεια του εκλιπόντος πιλότου και στον κ. Κούλη, ο οποίος με τη μαρτυρία του σκιαγράφησε το προφίλ ενός ανθρώπου που έζησε τη ζωή του στα όρια του καθήκοντος, με γενναιότητα, χαμόγελο και απόλυτη αφοσίωση στην οικογένεια και την πατρίδα του.
Η απώλεια των πιλότων μας στην Τανάγρα αποτελεί μια ακόμη οδυνηρή υπενθύμιση του υψηλού τιμήματος που καταβάλλουν καθημερινά οι Έλληνες αξιωματικοί στους αιθέρες, υπερασπιζόμενοι την εθνική κυριαρχία. Οι μνήμες από ανθρώπους σαν τον Γιάννη θα παραμείνουν ζωντανές στις καρδιές όσων τους γνώρισαν, αποτελώντας φάρο τιμής και ηρωισμού.
Πηγή