H καταγωγή του Βασίλη Μπισμπίκη είναι από το Λουτράκι, όπου γεννήθηκε και έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Μεγαλώνοντας αποφάσισε να ασχοληθεί με την τέχνη της υποκριτικής και μετακόμισε μακριά από το σπίτι του. Ωστόσο είχε να αντιμετωπίσει ακόμα μία δυσκολία, διότι παρόλο που είχε ταλέντο δεν μπορούσε να δώσει εξετάσεις για το Εθνικό Θέατρο καθώς δεν είχε τελειώσει το σχολείο.
«Δεν ξέρω αν ήθελα να κάνω θέατρο με την έννοια που το λέει σήμερα ένας δεκαοχτάρης. Προφανώς ήταν μια διέξοδος που δεν την καταλάβαινα. Μεγάλωσα στο Λουτράκι, από μικρό παιδί έκανα Καραγκιόζη, έφτιαχνα τσίρκο, σκηνοθετούσα, έβαζα εισιτήριο, ήθελα πάντα να κάνω αυτό που είχα στο μυαλό μου. Όταν ήμουν ακόμα σχολείο μπήκα σε έναν ερασιτεχνικό σύλλογο και κάναμε την “Ελένη” του Ευριπίδη. Πήραμε το βραβείο αρχαίου δράματος και παίξαμε στην Επίδαυρο τιμητικά σε μια βραδιά αφιερωμένη στον Ροντήρη.
Εκεί με είδε ο Τάσος Ρούσσος, τότε διευθυντής στο Εθνικό, και μου είπε “Αγόρι μου, εσύ θα έρθεις στο Εθνικό”. Και πήγα – αλλά πώς να με πάρουν; Εγώ δεν είχα τελειώσει το λύκειο, ένα γυμνάσιο με το ζόρι, με είχαν διώξει από παντού. Αλλά ήρθα στην Αθήνα, είπα “θα πάω να βρω την πιο φτηνή σχολή” και τη βρήκα, τη σχολή της Μαίρης Βογιατζή – Τράγκα. Εκεί πήγα και δεν το μετάνιωσα γιατί βρήκα έναν δάσκαλο, τον Βασίλη Ρίτσο, που ήταν ο μέντοράς μου τέσσερα χρόνια», είχε αποκαλύψει σε συνέντευξή του στη Lifo.
Η εγκατάσταση όμως στην Αθήνα δεν ήταν εύκολη για τον νεαρό τότε άντρα. Ο Βασίλης Μπισμπίκης αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες και ήταν χαρακτήρας των άκρων και των καταχρήσεων. Όμως, όπως έχει αποκαλύψει ο ίδιος ο ηθοποιός, παρά τις δύσκολες συνθήκες και τη ζωή στο περιθώριο, βρήκε την αγάπη και τη θαλπωρή που είχε τότε ανάγκη. Ο Βασίλης Μπισμπίκης ζούσε τότε σε ένα ξενοδοχείο της Ομόνοιας και τον φρόντισαν τρανς και ιερόδουλες.
«Όταν ήρθα στην Αθήνα ζορίστηκα, ήμουν άφραγκος και ένας χαρακτήρας των άκρων και των καταχρήσεων και αυτό το κομμάτι της ζωής μου έχει μεγάλη σχέση με τα “Κόκκινα φανάρια” που ετοιμάζουμε, γιατί έζησα μέσα στο περιθώριο. Και μέσα στις μεγάλες ταλαιπωρίες που πέρναγα με μάζευαν κυριολεκτικά οι π@@τ@@@ και οι τρανς και με φρόντιζαν. Ζούσα στην Ομόνοια, σε ένα ξενοδοχείο, και ήμουνα συγκάτοικός τους. Όταν είχε κρύο με βοηθούσαν πάρα πολύ, μου άνοιγαν τα μπουρδέλα και καθόμουνα στις σόμπες με τις τσ@@@@δ@@. Είναι σαν φόρος τιμής σε αυτά τα πρόσωπα η παράσταση, αλλά εμείς εδώ το πάμε ένα βήμα παραπέρα», είχε δηλώσει, με αφορμή την παράσταση «Κόκκινα φανάρια».
Ο Βασίλης Μπισμπίκης ανέβασε το εν λόγω έργο το 2021 και ήταν μια queer διασκευή του ομώνυμου έργου για τις ζωές των τρανς γυναικών στην Τρούμπα του ’60, με πρωταγωνίστρια την Μπέττυ Βακαλίδου.