Σοκ έχει προκαλέσει η είδηση του ατυχήματος που υπέστη η Αγγελική Νικολούλη, η οποία νοσηλεύεται στο ΚΑΤ. Η γνωστή δημοσιογράφος, με 32 χρόνια παρουσίας στην τηλεόραση μέσα από την εκπομπή «Φως στο Τούνελ», ανοίγει την καρδιά της σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη, μοιράζοντας τις προσωπικές της προκλήσεις και αναμνήσεις, ενώ αναφέρεται και
Μόλις μαθεύτnκε για Αγγελική Νικολούλη: Στο ΚΑΤ μετά από ατύxnμα-σοκ – «Με πέταξαν από το κεφαλόσκαλο…»
Η Αγγελική Νικολούλη μιλά για την 32η χρονιά του «Φως στο Τούνελ», τις απειλές που έχει δεχτεί, τις δύσκολες υποθέσεις που δεν την αφήνουν να ησυχάσει, αλλά και την προσωπική της ζωή. «Το πένθος από την απώλεια της μητέρας μου είναι ακόμη νωπό», αποκαλύπτει.
Μια αποκαλυπτική συνέντευξη παραχώρησε η Αγγελική Νικολούλη, μιλώντας για τη μακρά δημοσιογραφική της διαδρομή, την επιτυχία της εκπομπής «Φως στο Τούνελ» και τις εμπειρίες που τη σημάδεψαν τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά.Με την εκπομπή να διανύει την 32η τηλεοπτική της χρονιά, η γνωστή δημοσιογράφος αναφέρθηκε στην εμπιστοσύνη που της δείχνει το κοινό εδώ και δεκαετίες, στις υποθέσεις που εξακολουθούν να την απασχολούν ακόμη και όταν κλείνουν οι κάμερες, αλλά και στις απειλές που έχει δεχτεί κατά τη διάρκεια της καριέρας της.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η αναφορά της στην απώλεια της μητέρας της, καθώς εξηγεί γιατί το κόκκινο χρώμα, που έχει συνδεθεί στη συνείδηση πολλών τηλεθεατών με την εκπομπή της, δεν έχει κάνει τελευταία την εμφάνισή του στις τηλεοπτικές της εμφανίσεις.
Όταν ξεκινήσατε, πιστεύατε ποτέ ότι η εκπομπή θα σημείωνε τόσο μεγάλη επιτυχία και θα συμβάλλατε καθοριστικά στην εξιχνίαση τόσο πολλών και σοβαρών εγκλημάτων;
Ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα! Είχα όμως κάτι πολύ ξεκάθαρο μέσα μου. Να μην εγκαταλείψω τη μεθοδική έρευνα για κανένα λόγο. Να ψάχνω ασταμάτητα το επόμενο στοιχείο, τον αυτόπτη μάρτυρα, να επιμένω σε σημείο υπερβολής μέχρι να μάθω την αλήθεια. Να μη λογαριάζω ώρες, κούραση, εμπόδια και κίνδυνο. Είναι η αντίληψη της δημοσιογραφίας της παλιάς σχολής, στην οποία θητεύσαμε, όπου, πέρα από το τι, το πώς, το πού και το πότε, έπρεπε να ξέρεις καλά και το γιατί. Κάπως έτσι χτίστηκε όλη αυτή η πορεία του «Τούνελ», υπόθεση την υπόθεση. Και κάθε φορά που ένας αγνοούμενος εντοπίζεται ή μια οικογένεια μαθαίνει επιτέλους τι συνέβη στο δικό της άνθρωπο, αισθάνομαι ότι αξίζει αυτή η προσπάθεια.
Είναι αλήθεια ότι η εκπομπή έχει καταγραφεί στο βιβλίο των «Ρεκόρ Γκίνες»;
Το «Φως στο τούνελ» έχει καταγραφεί δύο φορές στο βιβλίο των «Ρεκόρ Γκίνες», το 1998 και το 1999, για την ανεύρεση ενός μεγάλου αριθμού αγνοουμένων. Είναι η δύναμη της έρευνας όταν γίνεται με επιμονή και ανθρωπιά. Το πρώτο ρεκόρ σημειώθηκε όταν, μέσα σε 75 εκπομπές, το «Τούνελ» κατάφερε να εντοπίσει 85 ανθρώπους που είχαν δηλωθεί επίσημα στην αστυνομία ως αγνοούμενοι. Το δεύτερο αφορούσε μια παράξενη ιστορία στην ειδική ενότητα «Παιχνίδια Ζωής». Μέσα σε 10 λεπτά από τη σχετική ανακοίνωση, η εκπομπή κατάφερε να βρει μια γυναίκα που τη θεωρούσαν νεκρή από παιδί. Μετά από 58 ολόκληρα χρόνια, την εντοπίσαμε στη Γαλλία.
Είστε η πρώτη γυναίκα αστυνομική ρεπόρτερ στην Ελλάδα. Μέσα από τη μακροχρόνια πορεία σας στο αστυνομικό ρεπορτάζ, διαπιστώνετε έξαρση της βίας στην κοινωνία μας;
Η βία ήταν πάντα παρούσα, αλλά με ανησυχεί ιδιαίτερα που στις μέρες μας βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη και γίνεται κανονικότητα. Με προβληματίζει έντονα η υπερανάλυση του εγκλήματος με αχρείαστες λεπτομέρειες από μας τους δημοσιογράφους. Η ενημέρωση οφείλει να φωτίζει την υπόθεση και να βοηθά στην κατανόησή της, όχι να αναπαράγει στοιχεία που μπορεί να λειτουργήσουν ως εγχειρίδιο για επίδοξους δολοφόνους. Δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε το κάθε βήμα ενός εγκληματία για να καταλάβουμε τη σοβαρότητα του εγκλήματος. Συχνά ξεχνάμε ότι πίσω από κάθε τέτοια είδηση υπάρχει μια ζωή που χάθηκε, μια οικογένεια που θρηνεί και κάποιοι επιρρεπείς στη μίμηση μιας εγκληματικής πράξης. Σε κάθε έγκλημα υπάρχουν σχέσεις, συγκρούσεις και, συχνά, προειδοποιητικές ενδείξεις που δεν αξιολογήθηκαν έγκαιρα. Εκεί πρέπει να στρέφεται η έρευνα, στην αλήθεια, στα στοιχεία και στα σημάδια που μπορούν να αποτρέψουν το επόμενο.
Υπάρχει κάποια υπόθεση που σας απασχόλησε περισσότερο από άλλες ή που σας έφερε σε πραγματικό αδιέξοδο;
Υπάρχουν υποθέσεις που σου δίνουν την αίσθηση ότι έχεις πέσει σε τοίχο. Κανείς δεν μιλά, τα ίχνη χάνονται, τα στοιχεία εξαφανίζονται. Εκεί δοκιμάζεται πραγματικά ο δημοσιογράφος. Γιατί πρέπει να συνεχίσει να ψάχνει ακόμα και όταν δεν έχει τίποτα καινούριο στα χέρια του. Έχω μάθει να μη συμβιβάζομαι με το αδιέξοδο. Πιστεύω πως το κλειδί ενός γρίφου μπορεί να κρύβεται σε μια μικρή λεπτομέρεια που ίσως δεν εκτιμήθηκε σωστά ή πέρασε απαρατήρητη. Γι’ αυτό και επιστρέφω ξανά και ξανά στις υποθέσεις που μένουν ανοιχτές. Για μένα, δεν τελειώνουν όταν κλείνει η κάμερα. Τις κουβαλώ μαζί μου. Γυρίζουν στο μυαλό μου και πολλές φορές, ακόμα και ύστερα από χρόνια, μια σκέψη ή ένα νέο στοιχείο μπορεί να ανοίξει πάλι το δρόμο ΓΙΑ ΤΗΝ αλήθεια. Πρέπει όμως να το θέλουν και οι συγγενείς ενός θύματος. Όταν περνούν τα χρόνια, κάποιοι, ιδιαίτερα στις κλειστές κοινωνίες, αποδέχονται το έγκλημα και δεν θέλουν νέα έρευνα για να μην ξύσουν παλιές πληγές.
Έχετε δεχθεί πολλές φορές απειλές για τη ζωή σας. Πώς τις αντιμετωπίσατε; Σκεφτήκατε ποτέ να τα παρατήσετε;
Να τα παρατήσω; Όχι φυσικά! Αν, κάθε φορά που πλησίαζα στη λύση μιας δύσκολης υπόθεσης, έκανα πίσω, δεν θα υπήρχε το «Τούνελ». Δεν θα πω ότι δεν βρέθηκα τετ α τετ με τον κίνδυνο. Θα πω όμως ότι δεν άφησα το φόβο να με γονατίσει και να αποφασίσει για μένα. Από την πρώτη ημέρα που μπήκα σε αυτόν το χώρο, γνώριζα ότι η αλήθεια έχει κόστος και η έρευνα πολλές φορές σε φέρνει αντιμέτωπο με επικίνδυνους ανθρώπους. Αυτό που μετρά για μένα είναι να παραμένεις ψύχραιμος, να προστατεύεις τον εαυτό σου και τους ανθρώπους σου, αλλά ταυτόχρονα να μην προδίδεις το λόγο για τον οποίο ξεκίνησες και σε εμπιστεύεται ο κόσμος. Όλα αυτά τα χρόνια, έχω κρατήσει μέσα μου μια βαθιά πεποίθηση, ότι όταν υπηρετείς την αλήθεια, κανείς δεν μπορεί να σου κλείσει το στόμα. Άλλωστε, όταν έχεις μαζί σου το φως, καμία σκιά δεν μπορεί να σε νικήσει.
Ο αστικός μύθος λέει ότι χρησιμοποιείτε συγκεκριμένα χρώματα στο dress code σας όταν μια υπόθεση βρίσκεται κοντά στην εξιχνίαση ή όταν πρόκειται να αποκαλύψετε το δολοφόνο. Ισχύει αυτό;
Μια εξιχνίαση δεν φαίνεται στα ρούχα. Βασίζεται στην έρευνα και στα στοιχεία. Τα χρώματα στο ντύσιμό μου συνδέονται περισσότερο με τη διάθεσή μου. Για παράδειγμα, στις πρεμιέρες του «Τούνελ» προτιμώ το λευκό. Είναι το χρώμα που σηματοδοτεί για μένα το νέο ξεκίνημα, το ταξίδι προς το φως. Είναι αλήθεια όμως ότι το κόκκινο έχει τη δική του θέση στην εκπομπή. Το επιλέγω ιδιαίτερα σε δύσκολες και σύνθετες υποθέσεις, όταν μέσα από το σκοτάδι αρχίζει να διαφαίνεται μια χαραμάδα φωτός. Οι τηλεθεατές, ύστερα από τόσα χρόνια, με έχουν μάθει. Πολλές φορές «διαβάζουν» ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες και δίνουν τη δική τους ερμηνεία. Τελευταία, κάποιοι αναρωτιούνται γιατί δεν με βλέπουν στα κόκκινα, παρά τις σοβαρές εξελίξεις σε πολύκροτες υποθέσεις που ερευνάμε. Το πένθος από την απώλεια της μητέρας μου είναι ακόμη νωπό. Θα έρθει και πάλι η στιγμή του κόκκινου…
Υπάρχει κάποια έντονη στιγμή που ζήσατε στα πρώτα σας βήματα στο ρεπορτάζ και η οποία σας ακολουθεί μέχρι σήμερα;
Πολλές, και όχι μόνο στην τηλεόραση. Στην έντυπη δημοσιογραφία, έζησα στιγμές που δεν ξεχνιούνται – ρεπορτάζ σε φυλακές, σε οίκους ανοχής, σε στέκια ναρκομανών, σε κρησφύγετα καταζητουμένων, ακόμα και σε υποθέσεις κατασκοπείας. Ήταν μια εποχή που το ρεπορτάζ απαιτούσε να είσαι εκεί, να ψάχνεις, να επιμένεις και, συχνά, να ρισκάρεις. Θυμάμαι έντονα μία από τις πιο δυνατές στιγμές εκείνης της περιόδου. Είχα εντοπίσει το σπίτι του πρώτου γραμματέα της Πρεσβείας της Σοβιετικής Ένωσης, ο οποίος είχε μόλις αυτομολήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν δίστασα να μπω στο στόμα του λύκου. Οι πράκτορες της KGB σίγουρα δεν περίμεναν να δουν μια δημοσιογράφο να εμφανίζεται μπροστά τους με το φωτογράφο της σαν φάντης μπαστούνι. Το τι ακολούθησε δεν ήταν ευχάριστο. Με πέταξαν από το κεφαλόσκαλο. Μέτρησα τα σκαλοπάτια δύο ορόφων και κατέληξα στο ΚΑΤ. Εκείνο το ρεπορτάζ όμως και η φωτογραφία που το συνόδευε έκαναν το γύρο του κόσμου. Από εκείνα τα χρόνια θυμάμαι τις ατέλειωτες ώρες στους δρόμους, τα ξενύχτια, τις πόρτες που έπρεπε να χτυπήσω ξανά και ξανά. Εκεί έμαθα κάτι που δεν το ξεχνάς ποτέ. Η είδηση δεν χαρίζεται. Την κερδίζεις. Με δουλειά, επιμονή, παρουσία στο πεζοδρόμιο και, κυρίως, την αποφασιστικότητα να μην εγκαταλείψεις την έρευνα ακόμα κι όταν φαίνεται αδιέξοδο. Εκείνες οι στιγμές με διαμόρφωσαν περισσότερο απ’ οποιαδήποτε δημοσιογραφική επιτυχία. Γιατί εκεί, στα δύσκολα, έμαθα τι σημαίνει πραγματικά να είσαι ρεπόρτερ.
Σε νεότερη ηλικία, γράφατε ποίηση. Τι θυμάστε από τότε;
Ήταν μια πιο ευαίσθητη, εφηβική περίοδος. Έγραφα για να εξωτερικεύσω όσα ένιωθα και ίσως δεν μπορούσα να πω. Η ποίηση με έμαθε να παρατηρώ. Να εκφράζω κι αυτά που δεν λέγονται. Να κοιτάζω πίσω από τις λέξεις. Νομίζω ότι εκείνη η ανάγκη για παρατήρηση και αναζήτηση δεν χάθηκε ποτέ. Αυτή η ματιά με ακολούθησε στη δημοσιογραφία και τη συγγραφή των βιβλίων μου.
Έχετε εκδώσει πέντε βιβλία που βασίζονται σε πραγματικές υποθέσεις τις οποίες ερευνήσατε στο «Τούνελ». Από τι άλλο εμπνέεστε για να γράψετε ένα βιβλίο;
Ο άνθρωπος είναι η μεγαλύτερη πηγή έμπνευσης. Με ενδιαφέρουν οι χαρακτήρες, οι σχέσεις, οι αδυναμίες, τα πάθη και, κυρίως, όσα κρύβονται πίσω από μια εγκληματική πράξη. Στα βιβλία μου, με αφορά το πώς βιώνεται μια τραγωδία, πώς αλλάζει για πάντα τον ψυχισμό των ανθρώπων που εμπλέκονται. Εκεί βρίσκω την πραγματική ιστορία. Οι υποθέσεις που ερευνώ στην εκπομπή με έχουν διδάξει πολλά για την ανθρώπινη φύση. Είναι σοκαριστικό το ότι όλοι μας μπορούμε, υπό προϋποθέσεις, να γίνουμε είτε θύματα είτε θύτες ή απλοί θεατές που σιωπούν.
Πώς είναι η Αγγελική Νικολούλη εκτός τηλεοπτικού αέρα;
Ήρεμη, χαμηλών τόνων, θέλει να περνά απαρατήρητη. Μου αρέσει να αποφορτίζομαι, να έχω το δικό μου χρόνο και να βρίσκομαι με ανθρώπους που αγαπώ. Στην τηλεόραση υπάρχουν ένταση και συνεχής εγρήγορση. Εκτός αέρα, χρειάζομαι τις μικρές απλές στιγμές.
Τι απολαμβάνετε να κάνετε στον ελεύθερο χρόνο σας;
Να διαβάζω, να ακούω μουσική, να βγαίνω με καλή παρέα και να χαλαρώνω χωρίς να χτυπά το τηλέφωνο. Θα ήθελα να ταξιδεύω περισσότερο. Αυτό είναι κάτι που μου λείπει γιατί ο χρόνος πάντα είναι περιορισμένος.
Ως γυναίκα, τι σας αρέσει να κάνετε και θα τολμούσατε ποτέ κάτι δραστικό για να αλλάξετε την εμφάνισή σας;
Μου αρέσει να φροντίζω τον εαυτό μου, χωρίς να έχω εμμονή με την εικόνα. Στην καθημερινότητά μου, κυκλοφορώ πολύ απλά, άβαφη και με φόρμες. Δεν αποκλείω τίποτα, αλλά δεν θα έκανα μια δραστική αλλαγή μόνο και μόνο για να πολεμήσω την ηλικία. Είναι δώρο Θεού να μεγαλώνεις. Δεν έχω πρόβλημα με το χρόνο. Τον θεωρώ μέρος της ζωής μας. Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, μου φέρεται αρκετά καλά, με προσέχει.
Τι σημαίνει για σας η οικογένεια και τι η μοναξιά;
Η οικογένεια είναι σημείο αναφοράς, η ασφάλεια, το καταφύγιό μου. Είναι οι άνθρωποι μπροστά στους οποίους μπορείς να είσαι πραγματικά ο εαυτός σου. Η μοναξιά είναι διαφορετική από το να είσαι μόνος. Μπορεί να βρίσκεσαι ανάμεσα σε πολλούς και να αισθάνεσαι μόνος. Υπάρχουν στιγμές που την επιλέγω επειδή χρειάζομαι τη σιωπή και την ηρεμία.
Ο έρωτας έπαιξε σημαντικό ρόλο στη ζωή σας;
Ο έρωτας είναι κομμάτι της ζωής, κινητήρια δύναμη. Σε μαθαίνει, σε ομορφαίνει, σε δοκιμάζει, σε εμπνέει και σε αλλάζει. Δίνει χαρές, αλλά και πόνο.
Τι σας γοητεύει στους ανθρώπους γύρω σας;
Η αυθεντικότητα, η αξιοπρέπεια, το χιούμορ και η ευαισθησία. Με γοητεύουν οι άνθρωποι που δεν χρειάζεται να φωνάξουν για να αποδείξουν ποιοι είναι. Εκείνοι που προσφέρουν χωρίς να περιμένουν αντάλλαγμα. Πιστεύω πως η καλοσύνη και η γενναιοδωρία είναι η δύναμη που σε κρατά όρθιο στις δυσκολίες.
Σε αυτή την περίοδο της ζωής σας, υπάρχει κάτι που σας λείπει;
Οι ανήσυχοι άνθρωποι πάντα ψάχνονται. Μέσα τους υπάρχει διαρκώς η αίσθηση ότι κάτι λείπει. Δεν έχω μάθει ποτέ να επαναπαύομαι. Όταν κλείνει ένας κύκλος, ανοίγει ένας άλλος. Όταν βρίσκω μια απάντηση, γεννιούνται καινούρια ερωτήματα. Αυτό που μου λείπει είναι πάντα το επόμενο βήμα. Για έναν άνθρωπο που δεν εφησυχάζει, το «αρκετό» δεν είναι εύκολη υπόθεση.
Ποια είναι η μεγαλύτερη επιτυχία στην προσωπική σας ζωή;
Δεν μπορώ να διαλέξω μία δημοσιογραφική υπόθεση και να πω «αυτή είναι η μεγαλύτερη». Επιτυχία για μένα είναι κάθε φορά που μια έρευνα οδηγεί κάποου. Όταν ένας αγνοούμενος εντοπίζεται. Όταν ένα έγκλημα φωτίζεται. Όταν μια οικογένεια παίρνει απάντηση. Στην προσωπική μου ζωή, θα σας απαντήσω ως μάνα: το μεγαλύτερο επίτευγμά μου είναι ο γιος μου, ο Κωνσταντίνος. Χαίρομαι να τον βλέπω να τα καταφέρνει εξαίσια στην απαιτητική διαδρομή της σκηνοθεσίας και να ακούω τα καλύτερα για αυτόν όπου κι αν βρεθώ. Είναι η στιγμή της απόλυτης ικανοποίησης, ότι τα καταφέραμε ο πατέρας του κι εγώ. Όλα τα υπόλοιπα κάποια στιγμή περνούν.
Η γιαγιά μου με έμαθε αυτό το κόλπο για να εξαφανίζω τη μούχλα σε 5 λεπτά με μηδενική προσπάθεια. Δείτε πώς λειτουργεί
Αυτός ο ύπουλος εισβολέας μπορεί να προκαλέσει μια σειρά προβλημάτων υγείας, από αλλεργίες μέχρι αναπνευστικά προβλήματα, και μπορεί επίσης να βλάψει τη
Η Έφη Αχτσιόγλου γράφτηκε στην ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα on camera: «Άντε και σε καλή μεριά»
Μέλος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ) έγινε η Έφη Αχτσιόγλου, η οποία ολοκλήρωσε την εγγραφή της στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα κατά τη διάρκεια
«Xpήματα, Τύxn, Έpωτες, Επιτυχίες»: Μεγάλες χαρές για αuτά τα 4 Ζώδια, ανακοίνωσε τα ευxάριστα η Λίτσα Πατέρα
«Xpήματα, Τύxn, Έpωτες, Επιτυχίες»: Μεγάλες χαρές για αuτά τα 4 Ζώδια, ανακοίνωσε τα ευxάριστα η Λίτσα Πατέρα
Έκτακτο για Γιάννη Κούστα: Μόλις μαθεύτnκε για τον επιχειρηματία μετά τις εξελίξεις με την Άννα Βίσση
Έκτακτο για Γιάννη Κούστα: Μόλις μαθεύτnκε για τον επιχειρηματία μετά τις εξελίξεις με την Άννα Βίσση
Όλοι μιλούν για την Ναταλία Γερμανού: Είπε αuτό που δεν τολμά κανείς για την γιατρό μετά την απολογία της
Όλοι μιλούν για την Ναταλία Γερμανού: Είπε αuτό που δεν τολμά κανείς για την γιατρό μετά την απολογία της
Πηγή