Διαφ.Βαθιά συγκίνηση έχει προκαλέσει στη Λέσβο η είδηση του θανάτου του Πρωτοπρεσβύτερου των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο Μανταμάδο, Ευστράτιου Δήσσου, μιας προσωπικότητας που ταυτίστηκε όσο λίγοι με το ιστορικό προσκύνημα του Ταξιάρχη και άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα τόσο στην εκκλησιαστική όσο και στην κοινωνική ζωή του νησιού. Ο ιερέας εντοπίστηκε χωρίς τις αισθήσεις του να επιπλέει στη θαλάσσια περιοχή της Πεδής, στη βορειοανατολική Λέσβο, αργά το απόγευμα της Δευτέρας. Η είδηση της απώλειάς του προκάλεσε θλίψη στους κατοίκους του νησιού αλλά και σε χιλιάδες πιστούς από κάθε γωνιά της Ελλάδας, οι οποίοι τον γνώριζαν μέσα από την πολυετή διακονία του στο σημαντικότερο προσκύνημα της περιοχής.
Μια ζωή αφιερωμένη στον Ταξιάρχη Μανταμάδου
Ο παπα-Στρατής, όπως τον αποκαλούσαν με αγάπη οι περισσότεροι, υπηρέτησε επί δεκαετίες στον Ιερό Προσκυνηματικό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στο Μανταμάδο, αποτελώντας σημείο αναφοράς για την τοπική Εκκλησία αλλά και για τους χιλιάδες προσκυνητές που επισκέπτονταν κάθε χρόνο τον ιστορικό ναό. Η παρουσία του στον συγκεκριμένο χώρο ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1970 και από τότε αφιέρωσε όλες του τις δυνάμεις στη φροντίδα, την ανάδειξη και τη διατήρηση του προσκυνήματος, το οποίο αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τόπους λατρείας της Ορθοδοξίας στο Αιγαίο. Η πολυετής του διακονία δεν περιορίστηκε αποκλειστικά στα θρησκευτικά του καθήκοντα. Αντιθέτως, επιδίωξε να συνδέσει την Εκκλησία με την καθημερινότητα της τοπικής κοινωνίας, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες που είχαν ουσιαστικό κοινωνικό και φιλανθρωπικό χαρακτήρα.
Ο Ευστράτιος Δήσσος γεννήθηκε στη Μήθυμνα στις 8 Νοεμβρίου 1938. Από νεαρή ηλικία ακολούθησε τον δρόμο της Εκκλησίας και το 1966 χειροτονήθηκε διάκονος, ενώ λίγο αργότερα έλαβε τον δεύτερο βαθμό της ιεροσύνης ως πρεσβύτερος. Η πρώτη του τοποθέτηση ήταν στην Πελόπη, χωριό που βρίσκεται κοντά στον Μανταμάδο. Η διακονία του εκεί υπήρξε το πρώτο σημαντικό κεφάλαιο της εκκλησιαστικής του πορείας, πριν αναλάβει την ευθύνη του ιστορικού προσκυνήματος, όπου έμελλε να συνδέσει το όνομά του με ένα πολυδιάστατο έργο.
Κατά τη διάρκεια της πολυετούς παρουσίας του στον Ταξιάρχη, υλοποιήθηκαν σημαντικές παρεμβάσεις τόσο στον ναό όσο και στις υποδομές της περιοχής. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις εργασίες συντήρησης και ανακαίνισης του προσκυνήματος, ώστε να διαφυλαχθεί η ιστορική και πνευματική του αξία για τις επόμενες γενιές. Παράλληλα, ο παπα-Στρατής ανέπτυξε έντονη κοινωνική δράση, δημιουργώντας δομές που είχαν ως βασικό στόχο τη στήριξη των ανθρώπων που αντιμετώπιζαν οικονομικές δυσκολίες ή βρίσκονταν σε ευάλωτη θέση. Ξεχωριστή θέση στο έργο του κατείχε η δημιουργία της «Στέγη αγάπης», μέσα από την οποία ηλικιωμένοι της περιοχής λάμβαναν καθημερινά δωρεάν γεύματα και ουσιαστική φροντίδα.