Ο καρκίνος έχει επηρεάσει πολλές ζωές στην ελληνική κοινωνία, μερικές από τις οποίες ανήκουν σε εμβληματικές προσωπικότητες. Στο άρθρο αυτό, εξετάζουμε τις συγκλονιστικές ιστορίες διάσημων Ελλήνων που υπήρξαν θύματα της ασθένειας, αναδεικνύοντας τη σημασία τους στο πολιτισμικό και κοινωνικό τοπίο της χώρας. Οι αναμνήσεις τους παραμένουν ζωντανές, καθώς το έργ
Διάσημοι Έλληνες που έφυγαν από τη ζωή από καρκίνο – Οι συγκλονιστικές ιστορίες τους
Διάσημοι Έλληνες που έφυγαν από τη ζωή από καρκίνο – Οι συγκλονιστικές ιστορίες τους
Ο καρκίνος έχει αφήσει βαθύ αποτύπωμα στη ζωή πολλών ανθρώπων, μεταξύ των οποίων και σημαντικές προσωπικότητες της Ελλάδας. Ηθοποιοί, τραγουδιστές, δημοσιογράφοι και πολιτικοί έδωσαν τη δική τους μάχη με την ασθένεια, αφήνοντας πίσω τους ένα σημαντικό έργο και μια ξεχωριστή θέση στη μνήμη του κοινού.
Ανάμεσά τους βρίσκονται πρόσωπα που σημάδεψαν την ελληνική τηλεόραση, τον κινηματογράφο, το θέατρο, τη μουσική και την πολιτική ζωή της χώρας.
Ρίκα Βαγιάνη
Η Ρίκα Βαγιάνη γεννήθηκε στο Παγκράτι το 1962 και ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου το 1982.
Λίγοι γνωρίζουν την ιστορία πίσω από το επώνυμο «Βαγιάνη». Προέκυψε από τα αρχικά του ονόματος της μητέρας της, Βαρβάρας, και του Γιάννη Διακογιάννη, αθλητικογράφου και δεύτερου συζύγου της μητέρας της, ο οποίος τη μεγάλωσε σαν δικό του παιδί.
Η επαγγελματική της πορεία ως ηθοποιού είχε ξεκινήσει ήδη από το 1979. Εμφανίστηκε στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, συνεργαζόμενη μεταξύ άλλων με το Εθνικό και το Θεσσαλικό Θέατρο. Παράλληλα συμμετείχε σε κινηματογραφικές παραγωγές και τηλεοπτικές σειρές, όπως το «Μινόρε της Αυγής».
Την ίδια περίοδο ανέπτυξε και δημοσιογραφική δραστηριότητα, γράφοντας σε περιοδικά και εφημερίδες και συμμετέχοντας σε εκπομπές του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης.
Η Ρίκα Βαγιάνη πέθανε το 2018 σε ηλικία 56 ετών, έπειτα από μάχη με τον καρκίνο. Το τελευταίο διάστημα της ζωής της νοσηλευόταν σε μονάδα εντατικής θεραπείας, δίνοντας τη δική της δύσκολη μάχη με αξιοπρέπεια.
Η είδηση του θανάτου της προκάλεσε μεγάλη συγκίνηση στον καλλιτεχνικό και δημοσιογραφικό κόσμο, όπου είχε αφήσει έντονο το αποτύπωμά της.
Αλέξανδρος Βέλιος
Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Αλέξανδρος Βέλιος διαγνώστηκε τον Σεπτέμβριο του 2015 με καρκίνο στο πάγκρεας σε προχωρημένο στάδιο.
Τον Ιούνιο του 2016 μίλησε δημόσια για την ασθένειά του και αποκάλυψε ότι οι γιατροί του είχαν δώσει περιορισμένο χρόνο ζωής. Παράλληλα, είχε αναφερθεί ανοιχτά στο ζήτημα της ευθανασίας και του δικαιώματος ενός ασθενούς να αποφασίζει για το τέλος της ζωής του.
Ο ίδιος είχε εκφράσει την πρόθεσή του να ταξιδέψει στη Ζυρίχη, όπου λειτουργούν δομές που σχετίζονται με την υποβοηθούμενη αυτοκτονία, θέλοντας να αποφύγει την επιδείνωση της κατάστασής του και μια παρατεταμένη περίοδο αδυναμίας.
Ο Αλέξανδρος Βέλιος έφυγε από τη ζωή στις 4 Σεπτεμβρίου 2016, στο σπίτι του στον Γέρακα, ενώ η ασθένεια είχε πλέον φτάσει σε τελικό στάδιο.
Λίγο πριν από τον θάνατό του είχε συντάξει δύο χειρόγραφες επιστολές, τις οποίες δημοσιοποίησε ο ίδιος μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2016 στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.
Γιώργος Βασιλείου
Ο αγαπημένος ηθοποιός Γιώργος Βασιλείου έφυγε από τη ζωή το 2016, έχοντας προηγουμένως δώσει μια δύσκολη μάχη με τον καρκίνο.
Το τελευταίο διάστημα της ζωής του είχε επιστρέψει στο σπίτι του, όπου συνέχισε να αντιμετωπίζει την ασθένεια, παρά τις ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες.
Ο ίδιος είχε μιλήσει δημόσια για την περιπέτεια της υγείας του και είχε αναφερθεί στη σχέση της ασθένειάς του με το κάπνισμα, καθώς, όπως είχε δηλώσει, κάπνιζε για χρόνια περίπου δύο πακέτα τσιγάρα την ημέρα.
Μάλιστα, είχε χρησιμοποιήσει τη δική του εμπειρία για να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς το κοινό, προτρέποντας τους καπνιστές να κόψουν το τσιγάρο.
Η μάχη του συγκλόνισε την οικογένεια, τους φίλους και τους συναδέλφους του, οι οποίοι τον αποχαιρέτησαν με μεγάλη συγκίνηση.
Αλίκη Βουγιουκλάκη
Ο θάνατος της Αλίκης Βουγιουκλάκη στις 23 Ιουλίου 1996 αποτέλεσε μία από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές για το ελληνικό κοινό.
Η κορυφαία Ελληνίδα ηθοποιός έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 62 ετών, έχοντας δώσει τη δική της μάχη με τον καρκίνο.
Η Αλίκη είχε καταφέρει να γίνει μία από τις πιο δημοφιλείς και αναγνωρίσιμες προσωπικότητες του ελληνικού κινηματογράφου και θεάτρου, με την καριέρα της να εκτείνεται σε πολλές δεκαετίες.
Ο προσωπικός της γιατρός, Σωτήρης Αδαμίδης, ο οποίος βρέθηκε στο πλευρό της μέχρι τις τελευταίες στιγμές, είχε μιλήσει για την κατάσταση της υγείας της και για τις τελευταίες ημέρες της ζωής της.
Η Αλίκη Βουγιουκλάκη παρέμεινε μέχρι το τέλος περιποιημένη και αξιοπρεπής, παρά τον πόνο και τη σοβαρότητα της κατάστασής της.
Ο θάνατός της βύθισε στο πένθος ολόκληρη την Ελλάδα, ενώ το όνομά της παραμένει μέχρι σήμερα συνδεδεμένο με τη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου.
Τζένη Καρέζη
Η Τζένη Καρέζη ήταν μία από τις σπουδαιότερες ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.
Την περίοδο 1988-1989 πρωταγωνιστούσε στον «Βυσσινόκηπο» του Τσέχωφ. Τον Μάρτιο του 1989 η παράσταση διακόπηκε, καθώς η ηθοποιός ταξίδεψε στο Λονδίνο για ιατρικές εξετάσεις.
Εκεί πληροφορήθηκε ότι πάσχει από γυναικολογικό καρκίνο.
Παρά την ασθένεια, η Τζένη Καρέζη συνέχισε να εργάζεται και εμφανίστηκε στη θεατρική παράσταση «Διαμάντια και Μπλουζ» κατά την περίοδο 1990-1991.
Η κατάσταση της υγείας της επιδεινώθηκε σταδιακά και στις 26 Ιουλίου 1992, λίγα λεπτά πριν από τα μεσάνυχτα, άφησε την τελευταία της πνοή, έπειτα από περίπου τρία χρόνια αντιμετώπισης της ασθένειας.
Η σορός της τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης Αθηνών. Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε στις 29 Ιουλίου στον Καθεδρικό Ναό Αθηνών και η ταφή της έγινε στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, δημοσία δαπάνη.
Λίγους μήνες πριν από τον θάνατό της είχε ολοκληρώσει την αυτοβιογραφία της, η οποία κυκλοφόρησε μετά τον θάνατό της με τον τίτλο «Τετράδια Ζωής».
Η μνήμη της συνδέθηκε και με τη δημιουργία του Ιδρύματος Τζένη Καρέζη, που έχει ως βασικό σκοπό την παροχή ανακουφιστικής φροντίδας σε ασθενείς με καρκίνο και άλλες χρόνιες παθήσεις.
Έλενα Ναθαναήλ
Η Έλενα Ναθαναήλ γεννήθηκε σε εύπορη οικογένεια και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη.
Το «Ναθαναήλ» ήταν το μητρώνυμό της, ενώ το πλήρες όνομά της ήταν Ελένη Ναθαναήλ Δεληβασίλη.
Έκανε την πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση το 1964, στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Κάτι να καίει», σε ηλικία μόλις 16 ετών.
Η προσωπική της ζωή βρέθηκε επίσης αρκετές φορές στο επίκεντρο της δημοσιότητας. Το 1973 απέκτησε μία κόρη, την Ίνκα, ενώ τα τελευταία χρόνια της ζωής της ζούσε στην Εύβοια μαζί με τον επί χρόνια σύντροφό της, τον πρώην ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Τάσο Μητρόπουλο.
Η ηθοποιός είχε στραφεί τα τελευταία χρόνια σε έναν πιο ήρεμο τρόπο ζωής και ασχολούνταν μεταξύ άλλων με την αγροτική ζωή και την παραγωγή κρασιού.
Η Έλενα Ναθαναήλ έπασχε από καρκίνο του πνεύμονα και πέθανε στις 4 Μαρτίου 2008.
Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε την επόμενη ημέρα στο νεκροταφείο της Νέας Φιλαδέλφειας.
Μελίνα Μερκούρη
Η Μελίνα Μερκούρη υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές Ελληνίδες του 20ού αιώνα.
Η ηθοποιός, πολιτικός και αγωνίστρια κατά της δικτατορίας κατάφερε να αποκτήσει διεθνή αναγνώριση και να συνδέσει το όνομά της με τον ελληνικό πολιτισμό.
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 18 Οκτωβρίου 1920 και μεγάλωσε σε οικογένεια με έντονη πολιτική παρουσία. Ο παππούς της, Σπύρος Μερκούρης, υπήρξε για πολλά χρόνια δήμαρχος Αθηναίων, ενώ ο πατέρας της, Σταμάτης Μερκούρης, ήταν πολιτικός και υπουργός.
Από μικρή ηλικία έδειξε την αγάπη της για το θέατρο. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1944 και σύντομα άρχισε να ξεχωρίζει στη θεατρική σκηνή.
Η μεγάλη καριέρα στο θέατρο και τον κινηματογράφο
Η Μελίνα συνεργάστηκε με κορυφαίους δημιουργούς και πρωταγωνίστησε σε σημαντικές θεατρικές παραγωγές.
Η μεγάλη διεθνής αναγνώριση ήρθε μέσα από τον κινηματογράφο. Η «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στην καριέρα της, ενώ στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Ζυλ Ντασσέν.
Η ταινία «Ποτέ την Κυριακή» αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της. Για την ερμηνεία της κέρδισε το βραβείο γυναικείας ερμηνείας στο Φεστιβάλ των Καννών το 1960, ενώ η ταινία απέσπασε συνολικά σημαντικές διεθνείς διακρίσεις.
Η αντίσταση στη χούντα
Το 1967, όταν πραγματοποιήθηκε το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Ελλάδα, η Μελίνα βρισκόταν στις ΗΠΑ.
Αμέσως άρχισε μια έντονη αντιδικτατορική δράση, μιλώντας δημόσια για την κατάσταση στην Ελλάδα και πραγματοποιώντας περιοδείες στο εξωτερικό.
Η χούντα τής αφαίρεσε την ελληνική ιθαγένεια, ενώ η ίδια συνέχισε τον αγώνα της εναντίον του καθεστώτος. Συμμετείχε σε διαδηλώσεις, πολιτικές εκδηλώσεις και διεθνείς κινητοποιήσεις, μετατρέποντας τη διεθνή δημοτικότητά της σε μέσο προβολής του ελληνικού ζητήματος.
Μετά την πτώση της δικτατορίας επέστρεψε στην Ελλάδα στις 26 Ιουλίου 1974, όπου έγινε δεκτή με ενθουσιασμό.
Η Μελίνα Μερκούρη ως υπουργός Πολιτισμού
Η Μελίνα Μερκούρη υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και εξελέγη βουλευτής. Το 1981 ανέλαβε για πρώτη φορά το χαρτοφυλάκιο του Υπουργείου Πολιτισμού.
Κατά τη διάρκεια της θητείας της προώθησε σημαντικές πρωτοβουλίες για την πολιτιστική κληρονομιά, την πολιτιστική αποκέντρωση και τη διεθνή προβολή της Ελλάδας.
Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που ανέδειξε διεθνώς ήταν η επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο.
Παράλληλα, συνέδεσε το όνομά της με τη δημιουργία του θεσμού της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, με την Αθήνα να αποτελεί την πρώτη πόλη που ανέλαβε τον θεσμό το 1985.
Ιδιαίτερη σημασία έδωσε επίσης στην πολιτιστική αποκέντρωση, στη δημιουργία των Δημοτικών Περιφερειακών Θεάτρων, στην ανάδειξη των αρχαιολογικών χώρων και στη σύνδεση πολιτισμού και εκπαίδευσης.
Οραματίστηκε ακόμη την ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων της Αθήνας και την αναβάθμιση του ιστορικού κέντρου της πρωτεύουσας.
Το τέλος της ζωής της
Η Μελίνα Μερκούρη επέστρεψε για δεύτερη φορά στο Υπουργείο Πολιτισμού μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1993.
Έφυγε από τη ζωή στις 6 Μαρτίου 1994, σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης, έπειτα από μάχη με τον καρκίνο.
Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε στις 10 Μαρτίου με τιμές εν ενεργεία πρωθυπουργού και συγκέντρωσε πλήθος κόσμου.
Η Μελίνα Μερκούρη άφησε πίσω της μια τεράστια καλλιτεχνική και πολιτική παρακαταθήκη. Το όνομά της παραμένει άρρηκτα συνδεδεμένο με την Ελλάδα, τον πολιτισμό και τον αγώνα για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα.
Νίκος Παπάζογλου
Ο Νίκος Παπάζογλου υπήρξε ένας από τους πιο αγαπημένους τραγουδοποιούς και ερμηνευτές της ελληνικής μουσικής.
Έφυγε από τη ζωή το 2011, σε ηλικία 63 ετών, έπειτα από μάχη με τον καρκίνο.
Το τελευταίο διάστημα της ζωής του υποβαλλόταν σε θεραπείες και τελικά κατέληξε στο σπίτι του στη Θεσσαλονίκη.
Η καλλιτεχνική του πορεία περιλάμβανε πολλές σημαντικές συνεργασίες και τραγούδια που αγαπήθηκαν από το ελληνικό κοινό. Ανάμεσά τους βρίσκονται ο «Αύγουστος», ο «Υδροχόος», αλλά και πολλές δημιουργίες που συνδέθηκαν με σημαντικούς Έλληνες συνθέτες και στιχουργούς.
Ο Παπάζογλου συνεργάστηκε με σπουδαίους καλλιτέχνες, όπως ο Μανώλης Ρασούλης, ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο Μάνος Χατζιδάκις, η Γλυκερία και πολλοί ακόμη.
Παράλληλα, μέσα από τη δική του δισκογραφική και καλλιτεχνική δραστηριότητα, στήριξε νεότερους δημιουργούς και μουσικούς, δίνοντάς τους χώρο να παρουσιάσουν τη δουλειά τους.
Με το συγκρότημα «Λοξή Φάλαγγα» πραγματοποίησε συναυλίες σε ολόκληρη την Ελλάδα, ενώ ήταν γνωστός για τη σεμνότητα και την αποφυγή της υπερβολικής δημοσιότητας.
Παρά το γεγονός ότι απέφευγε τις συνεντεύξεις και τη δημοσιότητα όταν δεν υπήρχε ουσιαστικός λόγος, το έργο του παρέμεινε ιδιαίτερα δημοφιλές και εξακολουθεί να ακούγεται μέχρι σήμερα.
Ρίτα Σακελλαρίου
Η Ρίτα Σακελλαρίου ήταν μία από τις χαρακτηριστικότερες φωνές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.
Το 1998, ένας έντονος πόνος στην πλάτη και ένα επεισόδιο αιμόπτυσης την οδήγησαν σε ιατρικές εξετάσεις. Τότε διαπιστώθηκε ότι έπασχε από καρκίνο του πνεύμονα.
Η τραγουδίστρια ξεκίνησε άμεσα θεραπείες, ενώ παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε δεν εγκατέλειψε την επαγγελματική της δραστηριότητα.
Ακόμη και όταν η κατάσταση της υγείας της ήταν επιβαρυμένη, ταξίδεψε στην Αυστραλία για σειρά συναυλιών, όπου έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από την ελληνική ομογένεια.
Σύμφωνα με μαρτυρία του στενού της φίλου και συνεργάτη Λάκη Κορρέ, η Ρίτα εμφανίστηκε στις περισσότερες από τις συναυλίες της περιοδείας, παρά το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε.
Με την επιστροφή της στην Ελλάδα η κατάσταση της υγείας της επιδεινώθηκε σημαντικά και χρειάστηκε να νοσηλευτεί εκ νέου.
Οι τελευταίες ημέρες της ζωής της ήταν ιδιαίτερα δύσκολες. Παρά την κατάσταση της υγείας της, άνθρωποι που βρίσκονταν δίπλα της περιέγραψαν μια γυναίκα που διατηρούσε μέχρι τέλους την αξιοπρέπεια και το χαρακτηριστικό της δυναμικό.
Η Ρίτα Σακελλαρίου πέθανε στις 6 Αυγούστου 1999, σε ηλικία 65 ετών.
Η κηδεία της πραγματοποιήθηκε στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, παρουσία πλήθους κόσμου που έσπευσε να αποχαιρετήσει μία από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.
Πηγή